Ölüm Var İşte


Bugün bir cenaze arabasının yanından geçerken bir tuhaf hissettim kendimi. Sanki o arabayla aramda bir bağ varmış gibi...

Bir gün; er ya da geç o arabaya konuk olacağım bende boylu boyunca. Bu kesin. Yani dünya da olasılığı yüzde yüz olan tek mevzu bu; ölüm... O halde hayat; sonu yüzde yüz ölüm olan bir oyunda, ölmemek için yaşamaya çalışmak gibi bir şey... Ama bir gün kaybedeceğimiz kesin. Bir gün muhakkak kaybedeceğimiz bir yarış için mücadele ediyoruz bir anlamda. O halde kader; ölüm şeklimiz olmalı. Ölüm kesin madem; kader nasıl öleceğimizi ifade ediyor olmalı...

Buna benzer düşünceler bir anda hücum etti zihnime... 

Sonra "bu mu?" diye sordum kendi kendime...
Bunca telaş, sıkıntı, üzüntü... Yaşam kaygıları, iş stresi, sınav stresi... Tüm bunlara katlanmamızın nedeni mutlak kaybedişe giden bir yarış mı?  Sonunda kaybedeceğimiz bir yarışta; kazanmaya çalışmak ne kadar saçma geldi o an...

Ölüm.
Kim bilir; yarın yalnız kalabilirim. Ya da yalnız bırakabilirim...
Neden bilmem, onun farkında olmak amaçsızlaştırıyor beni.

İnşa ettiğin bir binanın, bir gün bir anda yıkılacağını bilmek; ve bu yüzden inşa etmek istememe durumu bu durum...

Tuhaf...

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder