Benden Git/me


Benden git. Uzaklaş.
Ama hep gizlerimde yaşa olur mu?

Gece kadar ıssız,
Ve yalnız bir sokak lambası gibi;
Avare, başıboş bir haldeyim...

Kalman mı daha çok;
Yoksa gitmen mi daha az acıtır canımı?
Bilmiyorum...

Varlığın zihnimi kemirirken
Yokluğun yüreğimi zehirliyor sinsice
Ne tuhaf bir çelişki...

Sana yazılan cümlelerimde ismini zikretmesem de;
Öznesi gizli her cümlem sana çıkmıyor mu?
Çıldırmamak elde değil...
Gideceksin...
Yüzüm gülmeyecek hiç
Ama hayır ağlamam!

Benden git. Uzaklaş.
Ama hep gizlerimde yaşa olur mu?

Yanı başındayken bu kadar uzak kalmaktansa
Sensizliğimin bahanesi olsun uzayan mesafeler...
Elektriği kesilen bir şehir gibi;
Karanlığa gömülsün yüreğim...
Sessiz...
Sensiz...

Benden git. Uzaklaş. Ama...
Aldanma gözlerimin gitme deyişine.

Hem ne önemi var ki;
Şehrimden göç etmişken siluetin,
Avuçlarımdan silinmişken ten izin,
Ruhun çoktan gitmişken benden;
Beklemenin...

Git!
Uzaklaş benden;
Benden git
…me.



Hiç yorum yok:

Blogger tarafından desteklenmektedir.