Bir Kitap: Psikiyatrist
Psikolojik - Gerilim romanı okumak isterseniz, psikiyatrist doğru bir seçim olur. Hız kesmeyen bir hikaye, her sayfa da katlanacak artacak merak duygusu bir sonra ki sayfaya geçmek için sabrını zorlayacak.


kimseye inanma
kendine bile güvenme
gerçeği arama
gerçek seni bulacak

Psikiyatrist | Wulf Don

erdikaradeniz.com iki yaşında!

21.05.2013
Gün itibariyle erdikaradeniz.com iki yaşında....

Yazmak ve okumak...
Bütün mesele bu!
Hayatı daha anlamlı kılmak adına
Yepyeni tecrübeler kazanmak adına
Yaşıyorum diyebilmek adına
Yazmak ve okumak...

İki yıl önce bugün; ben
Ve yıl 2013; bugün ben
Çok farklıyız birbirimizden

Bir telefon mesafesinde;
'Hadi bir kahve içelim' ya da 'Çay koydum şimdi' diye arayabilceğim;
Oturup saatlerce konuşup, tartışıp, güleceğim;
Kimi zaman uzun uzun dertleşeceğim;

'Canı cehenneme felsefelerimin' deyip
Gönül rahatlığıyla saçmalayabileceğim;

Bir fotoğraf karesinden
Bir şarkı sözünden
Bir şiirin en derin dizesinden
Yepyeni sohbetler inşa edebilceğim

İnsanlar katıldı hayatıma!

İki yıl önce bugün; ben
Ve yıl 2013; bugün ben
Çok farklıyız birbirimizden

Bir terapi olarak yazıyorum ve
Yazdıklarımı çekmecemde saklamıyorum artık
Yazmış olmak için değil
Yazmak gerekliliğim için
Yazmadan edemediğim için
Yazıyorum...

Bu iki yılın verdiği gücün meyvesi oldu Pesimisyon
Gün be gün o güç artarken
Peyderpey yazmaya devam ediyorum ben de...

'Herkes Kendi Romanını Yaşar'
Buna inanıyor...
Ve yaşıyorum
Ve yazıyorum
Eyvah Mim | 22

Çok uzun bir ara verdim buralara. Hazır Melodram'dan gelen bir mim varken, bu boşluğu da doldurmuş olayım dedim.

Çocukken oynadığımız oyunları yazıyoruz. İyi bir mim bence bu. Şurada bir kaç sene sonra bu oyunların hiç biri hatırlanmayacak. Nitekim teknolji var, bilgisayar var, tablet var; bu oyunların miadı doldu. Benim hatırladığım kadarıyla bir kaçı şöyleydi:

Dansa Davet
Taso
Misket
Yakan Top
Dokuz Taş
İstop
Saklanbaç
Simit
Dokuz Ay ya da On İki
Sek Sek
Yerden Yüksek
Köşe Kapmaca
Beş Taş

Yüz yıllık bir zaman diliminden bahsetmiyorum aslında, şunun şurasında on sene önce!
Sokaklar çocuk kaynardı. O zamanın büyükleri sokakta ki çocuk seslerinden o kadar çok şikayetçiydiler ki;
şimdi sokaklar boş işte. Oyunlar anı defterlerinde yerini aldı çoktan. Işıklar söndüğü zaman; hayat bir film şeridi gibi geçerken gözlerimizin önünde belki anımsarız yeniden o kareleri... 

Böyleyken böyle işte.
Gittim.

Sıla konseri öncesi şunu da dinleyelim.
Bir Tweet! | 3
 
Bumerang - Yazarkafe