Bir hayli yorucu ve stresli geçen günlerden sonra normale dönüyor yine hayat. Normal dediysem standarda yani... Klasik monotonluk maratonun da koşmaya devam edeceğim yeniden. Standart o demek bende. Her neyse...

Eylül geldi.
Eylül farklı bir ay. Henüz o farkın ne olduğunu keşfedebilmiş değilim ama farklı. Bir ruhu var gibi; insanın duygularına oynuyor sanki. Heyecan getiriyor beraberinde, belki mutluluk, huzur belki de ya da kasvet, sıkıntı... Ama mutlak bir tuhaflık var bu ayda...... Eylül deyince herkesin söyleyecek bir sözü oluyor mesela... Harbiden tuhaf. Henüz o farkın sebebini çözemesemde farklı bu ay farklı..."

Ev taşımak çok zor iş. Test edildi onaylandı zor yani. Muhtemelen daha dört beş gün daha her yanım ağrımaya devam edecek.

Bir de takıldığım başka bir konu şudur ki: iş nasıl bulunur ya?! Öğrenilebilen bir şey mi? Var mı rehberi falan.

Böyle işte.
Bir can sıkıntısı bülteninin daha sonundayız.
Monotonluk maratonu devam ediyor.
Mod statik yani...