Ne tuhaf.
Ne kadar kaçarsan kaç, ne kadar hızlı uzaklaşırsan uzaklaş bela daima bir adım ardında!

Sen ne kadar yol ona çıkmasın diye arkalardan, etraftan dolaşsan da; adımlarına, davranışlarına dikkat etsen de; korusan da kendini; bela daima yanı başında!

Musibet her daim bulaşmaya müsaittir yani.

Ama isyan etmemek lazım. Bu da Allah'ın bir sınavı deyip geçmek gerek mesela... Ya da bir işaret olarak almalı; toparlanmalı...

Her neyse işte...

8 comments

  1. Bu yazı son durak filmini izleyen bana çok bi yakın geldi, şuan. :)

    ReplyDelete
  2. Bela ile baş etmeye alışmak en güzeli. Çünkü gerçekten peşini bırakmaz...

    ReplyDelete
  3. Uyuşuk Hayalperest: hehe :) Beğendin mi filmi de?

    ReplyDelete
  4. hayat böle bişi galiba.
    :)

    cuma yazımı gödün mü.
    :)
    görmediysen diye söledim sadece.
    :)

    ReplyDelete
  5. Erdi tamda son zamanlardaki durumumu özetlemişsin bu sözlerinle. Ne yaparsan yap ne istersen yap ama geldimi uzun zaman bırakmıyor. İsyan ettim daha kötüsü oldu :) onun için susmak ve sabretmek en iyisi.

    ReplyDelete
  6. deeptone: Deep taşınma falan söz konusu çok yoğun geçiyor, o yüzden blogları okuyamadım bu aralar. Cuma yazına bakyorum hemen :)

    ReplyDelete
  7. Aslı: Susmak ve sabretmek gerek ama bunu da pek yapamıyoruz ki Aslı :))

    ReplyDelete

Bumerang - Yazarkafe