Hani nerede mutluluk?
Bize de gülecek kader!
Nerede anne?
Oysa sen demiştin;
Bugünler de geçer diye...
Gözyaşları mutluluktan akacaktı
Şimdi ne oldu anne?

Ne zaman sitemler birikse dudaklarımda
Ve delirse yumruklarım da
Sen...
Yanaklarıma dokunur;
Engel olurdun isyanlarıma...
O günler; gelecek derdin...
Hâlâ gelmedi mi anne?

Umut etmeyi öğrettin de bana
Çaresiz beklemeyi,
Neden öğretmedin anne?
Geceler boğuyor beni
Her geçen geceye inat
Gökyüzüne sığınıyor düşlerim
Aya sığınıyor düşüncelerim

Umutlarımı ayda saklıyorum...
Ama bak anne!
Karanlık yalnız benim yüreğimde değil;
Onu da karartıyor;
Kara bulutlar...

Ve umudum;
İçten içe azalıyor anne...
Bu kaderin güleceğine de;
O günlerin geleceğine de...
Hayat yine mi yalan söylemiş bize?
Yine mi kaçırmışım mutluluğun ucunu?

Ama sen!
Hâlâ sabret diyorsun anne...
Hâlâ bomboş ümitler...
Anne yoksa...
Anneler de mi yalan söyler?