Geçtiğimiz günler de sevgili Beyaz Sayfa değişik, özgün bir mim göndermişti bana. Bu mimde sorular falan yoktu. Bilgisayarın başına geçip yazmaya başlayacaktık öylece. O anda ne düşünüyorsak, ne hissediyorsak... Yazdıımız hiç bir kelimeyi düzeltmedem, hiç bir harfi değiştirmeden olduğu gibi yazacaktık. "Silmeden" isimli bu mim bugünüm için yazıyorum. Beyaz Sayfa'ya teşekkür ederim. Mimi yapmak isteyen her bloggeri mimliyorum.

Fotoğraf çekmeyi seviyorum ya ben. Hani bir film çekmeyi hayal ediyorum. Hep bir kurgunun altında imzam olsun istiyorum falan... Tüm bu sevdiğim eylemler başı boş eylemler değilmiş aslında. Bugün fark ettim ki beni en çok mutlu eden şeylerden biri, gülümsetebildiğim insanların karşısına oturup onları izlemek. Bu kadar... O mutluluğa dahil olmama gerek yok, kenarda o gülümseyişlerde bir parçam olduğunu bilmek en büyük hazzı veriyor bana. Bu güzel bir şey. Kadraja girmekten çok; kadrajımda renkli bir kompozisyon oluşturmak en güzeli benim için. Kamera arkasında olmak istiyorum. Ben böyle mutlu oluyorum çünkü; sahneyi güzel ayarlayabilmek mesele...

Öyle işte...