Koskoca Duygular Yükledim Minik Mesafelere!

(Hüzünsel ii)

Derler ki;
Dünya küçük...
İstanbul da küçük öyleyse...
Mesafeler küçük...

Buradaki küçüklüğün göreceli olduğunu biliyordum elbette; 
Ama görecelerin bu kadar büyüyebileceğini ummuyordum. 
Bir nefes kadar yakınımdayken; 
Sen... 
Aramızdaki sonsuz! 
Sonsuz uçurumların farkına vardığımda anladım; 
Mesafelerin ne kadar büyük olduğunu... 
İnsanların minik addettiği mesafelere, 
Uçsuz bucaksız, 
Sonu olmaksızın, 
İçimde biriken duyguları koyduğumda; 
Düşüncelerimi doldurduğumda; 
Özlemlerimi, 
Sevinçlerimi, 
Hüzünlerimi yaydığımda; 
Her yer ‘sen’ dolmuştu bir anda! 
İstanbul sen... 
Yurdum sen... 
Dünyam sen... 
Bir sen!
Ama bir sen yoktun işte... 
Aramızdaki bir nefeslik mesafeye inat; 
Olabildiğince uzak bir yerindeydin evrenimin...

Tek bir atom çekirdeğinden ibaret insan! 
Bir tutam proton, 
Bir tutam elektron 
Ve biraz da nötron... 
Artılarımız var, eksilerimiz var ve; 
Nötr bir çaresizlikle değiştiremediğimiz, 
Doğuştan bize bahşedilen özelliklerimiz var. 
Artılarımız ve eksilerimiz bizim elimizde; 
Ancak! 
Ceremesini neden ben çekiyorum; 
Yanına yakışmıyorsam? 
Gözlerim istediğin gibi bakmıyor mu? 
Sözlerim mi sana göre değil; 
Yüreğim mi yoksa? 
Suç benim madem, assınlar o halde; 
Tenim tenine uymuyorsa... 

Bilmiyorum; 
Kaç proton fazlan var benden? 
Ya da kaç elektron fazlam var ki;
Seni benden iten? 
Ama ben sensizken; 
Bir atom yeri inliyor adeta, 
Çığlıklarım yürekten... 
İçimde koskocaman minik mesafeler; 
Parçalanmak üzereyken ben; 
Tüm moleküllerim isyankar; 
Patladı patlayacak senin için ve; 
Aramızdaki koskoca minik mesafede; 
Her şey sen olacak bana inat; 
Yine…

Aldırma 
Ağır darbe almış bir yürek hali 
Ve dağılmış düşünce depremlerim 
Fazlasıyla saçma olabilir; 
Muhakkak...

Mantığını zorlama! 
Zaten beni anlasan; 
Molekül düzeyinde parçalanmazdım!
Demiştim ki; 
Bir çift mavinin esaretidir bu! 
Söylenecek başka bir şey yok! 
Okyanus gibi; 
Baktıkça boğuyor gözleri beni... 
İşte aynen öyle...

Abartılı bir imkansızlık halidir; 
Bu aşkın!




8 yorum:

  1. Erdicim naptı sen ya?!

    YanıtlaSil
  2. Nana çok mu kötü yoksa :)

    Hemsponpi bende çok etkilendim ve bu post ortaya çıktı :/ Teşekkürler

    YanıtlaSil
  3. Erdi bazen öldürüyosun beni ya

    YanıtlaSil
  4. @Ahu: Teşekkürler :)

    @Aslı: :))

    YanıtlaSil
  5. Ama öyle gerçekten. Bazen yazılarını okudugumda dibe vuruyorum yani :(

    YanıtlaSil
  6. Bazen dibe vurup öyle yazıyorum bende sanırım ondan :(

    YanıtlaSil

Blogger tarafından desteklenmektedir.