Her insanın hayatında keşkeler vardır az da olsa. Pişmanlıklar vardır; ki insan doğası gereği pişmanlıklara gebe bana göre... Hatalar insanın olmazsa olmazıdır. Zira tecrübe, biriken hataların toplamıdır bir anlamda.

Yanlış zamanda yanlış yerde oluyoruz bazen, yanlış insanlar çıkıyor karşımıza, yanlış insanları seçiyor, onlara güveniyoruz bazen. Yol ayrımlarında yanlış yollar seçiyoruz ve bazen olmamamız gereken yollar da yürüyoruz. Boyumuzdan büyük işlere kalkışıyoruz bazen. Hepi topu insanız sonuçta. Bazen zamanın akıp gittiğini unutuyoruz, hatta bazen onu durdurabileceğimize, geri alabileceğimize falan inandırıyoruz kendimizi... Yani saniye başına binlerce hata düşüyor aslında.
...

Gelin görün ki pişmanlıklarıma pişmanlık gözüyle bakamıyorum. Keşkeler dilimin ucunda ama söyleyemiyorum; bir şey engelliyor beni. Saniye başına düşen hata sayımı hesaplayamayacak kadar çok hata yaptım ve yapıyorum. Ama geçmişe döndüğümde pişmanlık duyamama gibi bir sorun var (genel olarak).

Geçmişe göz attığım da yanlış insanlar görüyorum; hatalı kararlarım sonucu hayatıma giren, hayat sınırlarımda geçirdikleri her saniyenin benim için yeni bir hata olduğu insanlar... Anılarım da ve geleceğim de kalıcı ve hatırı sayılı hasar bırakan insanlar. Dönüp bakıyorum onlara; pişman olmuyorum!

Bu çelişkiyi uzun süre çözmeye çalıştım. Bir zaman sonra taşlar yerine oturmaya başladı ama o kadar karmaşıktı ki yalın, anlaşılır bir şekilde nasıl özetlerim bilemiyordum.

Geçmişte yaşadığım o hatalar, hayatımda büyük değişikliklere, büyük kayıplara yol açmışlardı. Ama diğer yandan sütten ağzı yanan misali, biriken hatalarım tecrübeye dönüşmüş, önümü daha iyi görür bir hale gelmiştim. İşte bu yüzden hatalı kararlarım sonucu hayatımı altüst eden, anılarımı kana bulayan o yüzlere pişmanlık gözüyle bakamıyordum. Onların bana kazandırdıkları tecrübeydi sonuçta önümde ki tünele ışık tutan!

Ben zihnimi kemiren bu karmaşayı çözdüm.

Çözdüm ama karmaşık düşünceleri yalın ve anlaşılır bir şekilde nasıl anlatabilirdim ki?

...

İşte tam bunu düşünmeye başlamıştım ki; düşünmeme gerek olmadığını fark ettim. Bunu benden önce birisi zaten yapmıştı...


Bugünkü aklım olsaydı, dün yaptıklarımı yapmazdım!

Ama dün yaptıklarımı yapmasaydım, bugünkü aklım olmazdı!
(Yunus Özyavuz-!-)

İşte bütün mesele...







birmilyonkalem.com üzerinden okumak için tıklayın.