Eğer Gidersen

Eğer gidersen 
Kahrolacağım! 

Eğer gidersen; 
Bir ateş yanacak yüreğimde 
Bir ateş yanacak bu şehirde 
Terk ettiğin İstanbul’u alevler saracak 
Bir ateş yanacak bastığın her yerde 
Adım attığın 
Gülüşünü bıraktığın 
Her yer yanacak benimle birlikte...

Karşısına geçip saatlerce izlediğin Kız Kulesi’ni 
Avuçlarına alıp okşadığın o mis kokulu çiçekleri 
Bir sevdayı paylaştığımız o çay bahçesini 
Kıyılarına aşk bıraktığın sahilleri 
Senli tüm şiirlerimin kaynağı vapurları 
Simidini paylaştığın o beyaz martıları 
Birlikte geçirdiğimiz bütün zamanları 
Ve geride bırakacağın tüm anıları 
Bir bir yakacaksın gidersen… 

Eğer gidersen 
Aşk, girmeyecek kimsenin yüreğine bir daha
Ve bir daha yeryüzüne
Ne bir Mecnun gelecek 
Ne bir Leyla 
Ne bir sen geleceksin bir daha 
Ne de bir ben… 
Aşkı da yakacaksın gidersen 
Sevdayı da… 

Gideceksin! 
Gittiğin gün birlikte yürüdüğümüz yollarda yürüyeceğim 
Birlikte seyrettiğimiz denizi 
Güzelim Kız Kulesi’ni izleyeceğim son kez 
Sanki yanımda sen varmışsın gibi… 

Sonra infazı kesinleşen yüreğimi alıp 
Bırakacağım kendimi ateşlere 
Tutuksuz düşlerimi emanet edip zamana 
Kahroluşların tutsağında kalacağım…
Sen; 
Gideceksin evet... 
Ben o gün; 
Beyaz bayrağını çoktan çekmiş bir karakteri canlandırıyor olacağım
Ve kendi ellerimle pranga vuracağım yüreğime!
Yüreğim tutuklu 
Yüreğim suçlu 
Yüreğim seni sevdiği için böylesine 
Ve çaresiz bağlandığı için senin gibisine 
Cezası kahrolmak, ömür boyu…



4 yorum:

  1. Ben yazdım :) Teşekkür ederim :)

    YanıtlaSil
  2. Yazdıgın ilk gün okumuştum ama yorum yazmadım-yazamadım :( yine yazamıcam sanırım :(

    YanıtlaSil
  3. Tamam ama üzülmek yok hadi gülümse :)

    YanıtlaSil

Blogger tarafından desteklenmektedir.