Gülüşünde sakla beni!
Tüm bağlantım kesilsin karanlıkla
Anne şefkati gibi;
Sarsın benliğimi kokun...
Ben çok da güçlü değilim ki;
Nasıl baş ederim yaşamakla?
Kaderi değiştiremiyorum
Zamanı durduramıyorum
Depremler var zihnimde
Karşı koyamıyorum
Yüreğim savaş yeri
Üstüme çöken karanlık
Ve yitirdiğim umutlarımın sonucu bir mutsuzluk!
Teslim olduğum…

Ne olur...
Yanımda ol yeter!
O zaman biter bu koca yalnızlık.
Ne olur...
Sırt çevirme bana!
Sakla gülümseyişlerinde beni
Başka da bir şey istemem.

Umutsuzluk çöker omuzlarıma;
Zamanla…
Kabullenişler başlar kaybedişleri
Düşlerim çığlık çığlığa son bulabilir
Ve hayat!
Hayat beni de yorabilir sonunda...

Şakaklarımı sıkar mutsuzluk
Çöldeki serap gibidir mutluluk;
Ona koşmaktan yorulurum.

Güç vermez olur hayallerim
Sonra…
Onlar da görünmez olur.

Sonsuz sanırken aydınlığı
Bir gün
Bir anda
Karanlığa boğulabilirim.
Ne olur...
Yanımda ol yeter!
O zaman biter bu karanlık.
Sırt çevirme bana!
Sakla gülümseyişlerinde beni
Başka da bir şey istemem.

Kimse bakmasın sana
Ve bakışların dokunmasın benden başkasına
Görmesinler onlar;
Bir beni sarsın gülüşün
Seni düşünmelerinden bile kıskanabilirim
Ve evet!
O kadar da bencil olabilirim;
Senin için...

Gülüşünde sakla beni!
Sadece...