Gülüşünde Sakla Beni!

Gülüşünde sakla beni!
Tüm bağlantım kesilsin karanlıkla
Anne şefkati gibi;
Sarsın benliğimi kokun...
Ben çok da güçlü değilim ki;
Nasıl baş ederim yaşamakla?
Kaderi değiştiremiyorum
Zamanı durduramıyorum
Depremler var zihnimde
Karşı koyamıyorum
Yüreğim savaş yeri
Üstüme çöken karanlık
Ve yitirdiğim umutlarımın sonucu bir mutsuzluk!
Teslim olduğum…

Ne olur...
Yanımda ol yeter!
O zaman biter bu koca yalnızlık.
Ne olur...
Sırt çevirme bana!
Sakla gülümseyişlerinde beni
Başka da bir şey istemem.

Umutsuzluk çöker omuzlarıma;
Zamanla…
Kabullenişler başlar kaybedişleri
Düşlerim çığlık çığlığa son bulabilir
Ve hayat!
Hayat beni de yorabilir sonunda...

Şakaklarımı sıkar mutsuzluk
Çöldeki serap gibidir mutluluk;
Ona koşmaktan yorulurum.

Güç vermez olur hayallerim
Sonra…
Onlar da görünmez olur.

Sonsuz sanırken aydınlığı
Bir gün
Bir anda
Karanlığa boğulabilirim.
Ne olur...
Yanımda ol yeter!
O zaman biter bu karanlık.
Sırt çevirme bana!
Sakla gülümseyişlerinde beni
Başka da bir şey istemem.

Kimse bakmasın sana
Ve bakışların dokunmasın benden başkasına
Görmesinler onlar;
Bir beni sarsın gülüşün
Seni düşünmelerinden bile kıskanabilirim
Ve evet!
O kadar da bencil olabilirim;
Senin için...

Gülüşünde sakla beni!
Sadece...


8 yorum:

  1. güzel yazmışsın, aşıkken okumak istedim. şu an nefret doluyum.

    YanıtlaSil
  2. @Teşekkür ederim. Umarım sana mutluluk verecek hisler bir an önce dolar ruhuna...

    YanıtlaSil
  3. şimdi bu duyguları yaşamıyorum, acı veriyo düşünmesi bile..sıcak daha..

    ama çok güzel, çok iyi anlatmışsın Erdi..

    YanıtlaSil
  4. @Bir an önce geçer umarım Aslı... Teşekkür ederim

    YanıtlaSil
  5. Yine çok güzel bir yazı olmuş.Yorum yapamıyorum artık bu konularda.Sen anla beni...

    YanıtlaSil
  6. Teşekkür ederim Gözde... İnan anlıyorum :)

    YanıtlaSil

Blogger tarafından desteklenmektedir.