Beni bırakın!
Çok ciddiyim bu konuda...

Her şeyin temeli güven derler ya;
Her şeye güvenini yitiren bir ruhum var artık.
Hiç kimse kalmamış olamaz sonuçta
Ama sevemiyorum kimseyi de...

Aşk mı değişti; ben mi?
Belki biz hiç birbirimize göre olamadık onunla.
Kim bilir?
Aşk bu; işine akıl mı erer?

İnsanlar değişiyor gün geçtikçe...
Dünyevi zevkler her geçen gün daha değerli.
Duygular beş para etmiyor artık!
Sen paha biçemezken ona;
Ondaki değerin yerle bir...
Aptallık!
Evet, başka bir adı yok bunun...
Basit bir denklemden ibaret işin aslı; aslında...
Aşk eşittir acı!
İşin tuhaf olanı; aşksızlık da sancılı...
Ortası bulunamadı henüz...

Gözlerinde kaybolurken, ayaklarım geri geri gidiyorsa;
Gülüşünde kendimi bulurken, başımı çeviriyorsam;
Ona dokunmak cenneti hissetmek gibiyken,
Kaçıyorsam köşe bucak ondan;
İşte tek sebebi bu...
Onunla olmak; onsuzluktan daha az acıtmıyor canımı...

Beni bırakın!
Zihnimde kapısına kilit vurup
Ruhumu içeri tıktığım bir oda var;
Ve çıkasım yok!